"Tamaşaçılar həqiqətən də çox vəfalı və qayğıkeşdirlər. Yolda məni görən kimi şəkil çəkdirirlər. Mən də böyük məmnuniyyətlə onlarla şəkil çəkdirirəm. Heç imkan vermirlər ki, güzgünü çıxarıb, özümə baxım, bəzək-düzək verim. Qadınıq da, hərhalda hamı yaxşı görünmək istəyir. Amma bir şeyi etiraf edim ki, sənətə gəlməkdə peşmanam. Bir də dünyaya gəlsəydim bu sənəti seçməzdim. Alim olardım. Son vaxtlar peşman olmağa başlamışam. Əvvəllər əlbəttə ki, sevinirdim".
Bunu Moderator.az-a açıqlamasında Əməkdar artist, ötən illərin ən sevilən müğənnisi Təranə Vəlizadə deyib.
O daha sonra əlavə edib:
"O vaxt sənətkarlara göydən zənbillə yerə enən mələk kimi baxırdılar. Onların adlarını körpələrə qoyurdular, şəkillərini toplayırdılar, pərəstiş edirdilər. Müğənnilik sənətinə baxış dəyişib. Övladımın elə gözəl səsi var ki, mən onun yanında yalanam. Amma nə mən istəmərəm, nə də özü istəməz ki, bu sənətdə olsun. O özü də deyir ki, mən gördüm atam-anam nu sənətdə nələr çəkdilər".
Təranə Vəlizadə daha sonra mərhum müğənni, həyat yoldaşı Eyvaz Həsənovdan danışıb:
"Eyvaz məni qoruyurdu. Onun kimi qabaritli insan, yaxşı ər, əsl dost nadir hallarda olur. Eyvaz dağ kimi arxamda dayanırdı. Özümə onu dağ, dayaq bilirdim. Həmişə o mənə, mən də ona deyirdim ki, sən varsansa elə bilirəm arxamda dağ var. Eyvaz sağ olsaydı əlbəttə ki, hər şey başqa cür olardı. Bizim sənətimiz də bir idi. Sənətdə də xoşbəxt idik, həyatda da. Xırda çatışmazlıqlar hər kəsin həyatında olur, onları da yoluna qoymaq olur. Əsas sevgidir. Yada salmaq üçün unutmaq lazımdır. İnsan unudanda yada salır. Unutmayanda yada salmağa ehtiyac yoxdur. Eyvaz hər zaman mənim yadımdadır".
Təranə Vəlizadə deyir ki, gənc ailələr bir-birlərini tanımadan ailə həyatı qurur və nəticəsi də yaxşı olmur:
"İki gənc bir damın altına gəlib sığınır. Artıq hər birinin öz xasiyyəti var. Hər biri ayrı ailədə dünyaya göz açıb, ayrı mühitdə böyüyüblər. Xasiyyətləri də fərqlidir. Sevgi bir az da buna kömək edir. Sonra da hörmət gəlir. Sevgi və hörmət olmayan ailədə xoşbəxtlik də olmur. Ailələrə vaxt vermək lazımdır. Görüşməklə heç kim heç kimin xasiyyətini bilmir. Görüşəndə hər kəs öz yaxşı xasiyyətini göstərir. 1-2 il möhlət vermək lazımdır ki, bir-birlərinə öyrənsinlər, bir-birlərinə uyğunlaşsınlar. Övladlar dünyaya gələndən sonra ağ bayrağı qaldırırlar. 10 ilə ailə möhkəmlənir. Amma bu gün 20-30 ildən sonra da dağılan ailələrə rast gəlirik. Onlarda da özlərinə xas problemlər olur. Həmişə valideynlərə tövsiyyə edirəm ki, övladlarınıza savad verin. Savadla bir yerdə insan püxtələşir, böyüyür. Savadı olan insan savadla, ağılla hərəkət edir".
