Yeddinci çağırış Milli Məclisinin tərkibi əvvəlki çağırışlarla müqayisədə bir sıra fərqli xüsusiyyətləri ilə seçilir. Xüsusilə son illərdə ictimai-siyasi proseslərin dinamikası, informasiya mühitinin sürətli inkişafı və rəqəmsal medianın təsir imkanlarının genişlənməsi deputatların fəaliyyət formatına da təsir göstərib. Bu gün parlament üzvlərinin əhəmiyyətli hissəsi sosial şəbəkələrdə fəaldır, ölkə daxilində və beynəlxalq mediada baş verən hadisələrə operativ münasibət bildirir, qanunvericilik təşəbbüsləri və ictimai əhəmiyyətli məsələlərlə bağlı mövqelərini müntəzəm şəkildə bölüşürlər. Bu tendensiya Milli Məclisin cəmiyyətlə kommunikasiya imkanlarını genişləndirən müsbət faktor kimi qiymətləndirilə bilər.

Lakin ümumi mənzərə fonunda diqqət çəkən başqa bir reallıq da mövcuddur. Parlamentdə elə deputatlar var ki, onların media ilə əlaqələri demək olar ki, minimum səviyyədədir. Jurnalistlərin müraciətlərinə cavab verməmələri, müsahibələrdən yayınmaları və ictimai müzakirələrdə görünməmələri müəyyən suallar doğurur. Axı deputatın tək işi qanunvericilik fəaliyyəti ilə deyil, o həm də ictimai hesabatlılıq, şəffaflıq və seçicilərlə kommunikasiyanın təmin olunması baxımından məsuliyyət daşıyır.

Burada vacib bir sual meydana çıxır, əgər millət vəkili media nümayəndələri üçün əlçatan deyilsə, o, seçiciləri üçün nə dərəcədə açıq ola bilər? Sual da göstərir ki, deputatların mediada aktivliyi ancaq jurnalistləri maraqlandıran məsələ deyil. Media cəmiyyətlə dövlət arasında informasiya körpüsüdür və deputatın mediadan uzaq qalması faktiki olaraq ictimaiyyətlə dialoqun zəifləməsi anlamına gəlir. Demokratik idarəetmə modelində isə ictimai kommunikasiyanın davamlılığı və hesabatlılıq prinsipi əsas meyarlardan biri hesab olunur.

Modern.az-ın apardığı monitorinq zamanı deputatların mediadakı çıxışların intensivliyi, jurnalistlərin sorğularına münasibət və ictimai informasiya mühitində görünürlük meyarları əsasında media ilə ən passiv əlaqə saxlayan deputatların siyahısını müəyyənləşdirilib. Bu siyahı onların parlament fəaliyyətini deyil, məhz ictimai kommunikasiya səviyyəsini əks etdirir. Müşahidələr göstərir ki, həmin deputatlar ya mediada ümumiyyətlə görünmür, ya da çox nadir hallarda ictimai mövzularda mövqe bildirirlər.

Monitorinq nəticəsində media ilə ən qapalı deputatlar kimi aşağıdakı millət vəkillərinin adları müəyyənləşib.

Bədəl Bədəlov, Heydər Əsədov, Xanlar Fətiyev, Sabir Hacıyev, Mircəlil Qasımlı, Eyvaz Qurbanov, Səttar Mehbalıyev, Anar Məmmədov, Məşhur Məmmədov, Qaya Məmmədov, Kəmaləddin Qafarov bu siyahıya başçılıq edirlər.

Əlbəttə, deputatın fəaliyyəti yalnız mediadakı görünürlüğü ilə ölçülmür. Bununla belə, informasiya əsrində ictimaiyyət qarşısında hesabatlılıq və açıq kommunikasiya siyasi institutların etibarlılığına birbaşa təsir edən amillərdəndir. Millət vəkili statusu bütün deputatlar üçün eynidir və bu status cəmiyyət qarşısında bərabər məsuliyyət yaradır. Bu baxımdan, hansısa deputatın media ilə ünsiyyətdən sistemli şəkildə yayınması sual doğurmaya bilməz.

Qeyd edək ki, bu yazının məqsədi kimisə hədəfə çevirmək deyil. Əksinə, məqsəd parlament-media münasibətlərində mövcud olan boşluğa diqqət çəkmək və ictimai müzakirəyə töhfə verməkdir. Çünki jurnalistin sualına cavab vermək ən əsası seçiciyə hörmətin, şəffaflığın və demokratik siyasi mədəniyyətin göstəricisidir.

Ümid edirik ki, bu yazıdan sonra adı qeyd olunan deputatlar media ilə münasibətlərinə yenidən baxacaq, jurnalistlərin sorğularına daha açıq yanaşacaq və ictimai dialoqda daha fəal iştirak edəcəklər. Dünya dəyişib, informasiya mühiti əvvəlki kimi deyil. Müasir dövrdə medianı və ictimai rəyi nəzərə almamaq nə siyasi baxımdan, nə də ictimai etimad prizmasından uğurlu yanaşma hesab oluna bilər. Ölkənin gündəmi, vətəndaşların problemləri və seçicilərin müraciətləri bütün deputatlar üçün prioritet olmalı, bu məsələlərin ictimaiyyətə çatdırılmasında media ilə konstruktiv əməkdaşlıq əsas fəaliyyət istiqamətlərindən birinə çevrilməlidir.