"Karl Qustav Yunq sevgini tibbi mənada xəstəlik hesab etmirdi. Amma aşiq olarkən insanın iradəsinin zəifləməsini, məntiqi düşüncəsinin dəyişməsini və şüuraltı qüvvələrin təsiri altına düşməsini xəstəliyə bənzər bir vəziyyət kimi izah edirdi..." "DİA-AZ" xəbər verir ki, bunu özünün sosial şəbəkə hesabında tanınmış sənət adamı Nura Suri qeyd edib.

O daha sonra fikrini belə davam etdirir: "Yunqun sevgi haqqında bir neçə əsas nəzəriyyəsi var:

Birincisi, proyeksiya nəzəriyyəsidir. İnsan çox vaxt qarşısındakı şəxsin özünü deyil, şüuraltında yaratdığı ideal qadın və ya kişi obrazını sevir. Yunq bu obrazları “anima” və “animus” adlandırırdı.

İkincisi, valideyn obrazlarının təsiridir. Yunqa görə, insanın partnyor seçiminə anası və ya atası ilə bağlı şüurlu və şüursuz bağları ciddi təsir göstərir. Bəzən biz tamamilə fərqli birini seçdiyimizi düşünürük, amma şüuraltımız bizə tanış olan münasibət modelini təkrarlayır.

Üçüncüsü, sevgi və hakimiyyət qarşıdurmasıdır. Yunq deyirdi ki, sevginin hökm sürdüyü yerdə hakimiyyət ehtirası olmur, hakimiyyətin üstün olduğu yerdə isə sevgi çatışmır. Yəni qarşı tərəfi idarə etmək, dəyişdirmək və özünə tabe etmək istəyi sevgi deyil.

Dördüncüsü, yetkin sevgi nəzəriyyəsidir. İlkin ideal obraz dağılandan və insan qarşısındakını olduğu kimi görəndən sonra həqiqi münasibət başlaya bilər. Proyeksiya bitəndə münasibət də bitirsə, deməli, sevilən insan deyil, onun üzərinə köçürülmüş xəyal olub.

Beşincisi, sevgi və fərdiləşmə əlaqəsidir. Yunqa görə, münasibət insanın öz kölgəsini, qorxularını, komplekslərini və gizlətdiyi tərəflərini üzə çıxarır. Sevgi yalnız xoşbəxtlik vermir; insanı özü ilə qarşılaşdırır və psixoloji inkişafına səbəb olur.

Altıncısı, Eros nəzəriyyəsidir. Yunq Erosu yalnız cinsi istək hesab etmirdi. Onun üçün Eros insanları bir-birinə bağlayan, instinktlə ruhu birləşdirən və fərdi iradədən daha güclü olan psixoloji qüvvə idi.

Yeddincisi, dərin sevginin fədakarlıq tələb etməsidir. Yunqa görə, həqiqi sevgi bütün başqa ehtimallardan imtina etməyi, məsuliyyət daşımağı, etibar etməyi və münasibəti asan əyləncə səviyyəsinə endirməməyi tələb edir.

Yəni Yunqa görə sevginin ilk, şüursuz mərhələsi insanı ələ keçirən psixoloji vəziyyətə, hətta müvəqqəti xəstəliyə bənzəyə bilər. Amma sevginin özü xəstəlik deyil. İnsan öz proyeksiyalarını tanıyıb qarşısındakını həqiqi şəxsiyyəti ilə qəbul edə bilirsə, sevgi onun üçün xəstəlik yox, şüurlanma və bütövləşmə yoluna çevrilir.

Yunqun sevgi haqqında fikirlərini qısa şəkildə topladım. İstəyən hər bir nəzəriyyəni ayrıca araşdıra bilər..."