Son günlər Şah İsmayıl məsələsi müzkirə obyektinə çevrilib. Əlbətdə tarixi prosesslərin, şəxsiyyətlərin araşdırılması və müzakirə edilməsi normal və vacibdi. Lakin, bu müzakirələrdə tarix elmindən uzaq, qeyri - professional, daha çox siyasi - ideoloji məqsədlər güdən propoqanda xətti açıq formada görünür. Məsələn diletantlar Şah İsmayılı məzhəbçilikdə ittiham edirlər. Bu cür iddia diletant idiotluğun pik nöqtəsidi. Məlumdur ki, Şah İsmayıl Səfəvi dövlətini konfessional şiə kimliyi üzərində qurub. Burda qeyri -adi bir şey yoxdu. XVI əsrdə bu adi, normal bir prosess idi. Dövrün bütün dövlətləri dini məzhəbçiliyə əsaslanırdılar. Şah İsmayıl 1524 ildə vəfat etdikdən 48 il sonra 1572 ci ilin avqustunda Fransada katoliklərlə protestant hugenotlar arasında məzhəb qarşıdurmasının zirvəsi olan Varfolomey gecəsi baş verdi.
Tarixi müasir dövr, XXI əsrin siyasi, sosial və ideoloji kateqoriyaları ilə ittiham etməlk elmdən uzaq, primitiv presentizmdir.
Şah İsmayılı məzhəb faşisti adlandırmaq isə, elmi çərçivədən uzaq, məqsədli şəkildə təbliğ edilməyə cəhd edilən siyasi - ideoloji propoqandadı.

Surxan Lətifov - tarixçi 

"DİA-AZ"

.

.

.

İstinad etmək nər kişinin işidir...