“Sülh sənin rəqibinin istəyindən asılı ola bilməz. İstəyirsən, sülhün bərqərar olduğunu yüz dəfə təkrarla – əgər doğrudan da bərqərar olubsa, bu, yenə də yalnız Əliyevin əhval-ruhiyyəsi sayəsində mümkündür”. Bu sözləri yanvarın 29-da keçirilən mətbuat konfransında Ermənistanın ikinci prezidenti Robert Koçaryan deyib.

“Bizim təklifimiz belədir: sülh ciddi təminatlar sistemi ilə möhkəmləndirilməlidir. Yeganə yol budur, dünyada başqa variant yoxdur. Hətta Ukraynada belə, ən ciddi maneə məhz təminatlar sistemidir ki, bu da ciddi danışıqlar prosesi və öhdəliklər tələb edir.

Dünyada elə bir münaqişə yoxdur ki, o, dayandırılsın, sabit atəşkəs rejimi və ya dayanıqlı sülh belə bir sistem olmadan təmin edilsin. Hər yerdə təminatçılar var, hər yerdə təminatlar sistemi mövcuddur. Belə sistemin yaradılmasında ən çox maraqlı tərəf hazırda zəif olan tərəf olmalıdır. Güclü tərəf təminatlar istəmir, çünki səndən asılılığın maksimum səviyyədə qalmasını, istədiyini diktə etməyi arzulayır. Hazırda gördüyümüz məhz budur. Əgər Nikol Paşinyan hər addımda ona şərtlərin diktə olunmasından zövq alırsa və geri çəkilirsə, xalq bu “zövqü” bölüşməməlidir.

Bu zəifliyi aradan qaldırmaq üçün heç nə edilməyib. Beş il ərzində Ermənistanın həm xaricdə, həm də daxildə qavranışını dəyişmək üçün bir addım belə atılmayıb. Onun üçün bizim zəif qalmağımız, müharibə təhlükəsinin cəmiyyətimizin üzərində daim asılı qalması sərfəlidir. Çünki o, bunu yenidən seçilməsi üçün istifadə edəcək. Bu, xalqımızı qane edirmi? Məni – yox”, – Koçaryan bildirib.

Seçkilərin “ya Ermənistan, ya Nikol Paşinyan” dilemması qarşısında olub-olmaması ilə bağlı suala ikinci prezident belə cavab verib:

“Ermənistan istənilən halda mövcud olacaq, məsələ Ermənistan Respublikasının məzmununun necə olacağıdır. Ermənistan mövcudiyyətini Syuniksiz (Zəngəzursuz), yoxsa Erməni Apostol Kilsəsi olmadan davam etdirəcək? Mənim təəssüratıma görə, bu seçkilər unikal olacaq, çünki onlar Ermənistan Respublikasının mahiyyətinin seçimidir.

Paşinyan düşünür ki, əgər biz bütün milli məzmunumuzu kənara atsaq, əgər Türkiyə və Azərbaycan bizi keçmişi və bu günü olmayan amorf bir xalq kimi qəbul etsə, onda bizi təhlükə kimi görməyəcək və rahat buraxacaq. Xeyr, rahat buraxmayacaqlar – belə vəziyyətdə sən əla “geosiyasi yem”ə çevriləcəksən və səni sadəcə udacaqlar. Beynəlxalq münasibətlər belə işləmir. Bu vəziyyətdə sənin dostların da olmayacaq, sən geosiyasi dilənçiyə çevriləcəksən.

Rembo idi, Qiqora çevrildi, indi isə Qiqor statusunda hamını çağırır: “Buyurun, daxmamıza xoş gəlmisiniz”.

Koçaryanın bu bəyanatlarında ən azı bir doğru tezis varmı? O, Ermənistanın Syuniksiz (Zəngəzursuz) və ya kilsəsiz qala biləcəyi fikrinə hansı əsasla gəlir? Nəyə görə Türkiyə və Azərbaycanın Ermənistanı təhlükə kimi gördüyünü düşünür? Yoxsa bütün bu çıxışlar sadəcə müxalifətçinin seçkiqabağı manipulyasiyalarından ibarətdir?

Pressklub.az-ın sualları şərh edən İrəvan Press Klubunun media eksperti Akop Karapetyan qeyd edir ki, Robert Koçaryanın sözlərində müəyyən rasional elementlər var, lakin bütövlükdə onlar qorxu üzərindən siyasi səfərbərlik formasında təqdim olunur və güclü manipulyativ, eləcə də tarixi baxımdan qeyri-dəqiq fərziyyələrlə müşayiət edilir.

“İkinci prezidentin səsləndirdiyi bir tezis diqqətə layiqdir: biz həqiqətən də elə bir şəraitdə yaşayırıq ki, Ermənistanın təhlükəsizliyi böyük ölçüdə institusional təminatlardan deyil, qüvvələr balansından və Azərbaycanın davranışından asılıdır. Bu mənada təhlükəsizlik təminatları barədə danışmaq legitimdir. Beynəlxalq münaqişələrdə dayanıqlı sülh demək olar heç vaxt yalnız tərəflərin xoş niyyətinə əsaslanmır. Lakin reallıqla uyğunluq bununla da bitir.

Koçaryan təminatlardan elə danışır ki, guya onlar “haradasa dünyada” hazır məhsul kimi mövcuddur və Ermənistan sadəcə onları “tələb” edə bilər, hazırkı hakimiyyət isə guya şüurlu şəkildə bundan imtina edir – bu isə doğru deyil. Təminatlar ya real şəkildə müharibəyə getməyə hazır olan müttəfiqin hərbi gücünə söykənəndə, ya da münaqişə tərəfləri qarşıdurma resurslarını tükədib onu dondurmaqda maraqlı olanda meydana çıxır. 2020-ci il müharibəsi və 2022–2023-cü illərdə baş verən hadisələr göstərdi ki, Ermənistanın onun uğrunda döyüşməyə hazır olan müttəfiqi yoxdur və o, təminatların formatını diktə edə biləcək mövqedə deyil. Bu isə Paşinyanın beşillik hakimiyyətinin nəticəsi deyil, onilliklər boyu mövcud olmuş strateji illüziyaların, o cümlədən məsuliyyətini Koçaryanın daşıdığı dövrün nəticəsidir”, – ekspert vurğulayıb.

“Ermənistan Syuniksiz və kilsəsiz” formuluna gəldikdə, onun sözlərinə görə, burada artıq analiz yox, qorxu ritorikası başlayır. “Bu, təhlükələrin təhlili deyil – hətta bu qorxuların tarixi zəmini olsa belə – cəmiyyətin ekzistensial qorxularına müraciətdir.

Ümumilikdə Koçaryan mövcud hakimiyyəti zəifliyə görə tənqid edir. Lakin məhz onun siyasi sistemi dövründə Ermənistan təhlükəsizlik siyasətini diversifikasiya etmədi, məhz o zaman ölkə öz təhlükəsizliyini tam şəkildə bir oyunçudan asılı vəziyyətə saldı, məhz o zaman cəmiyyətə status-kvonun əbədi olduğu illüziyası aşılandı. Buna görə də, onun tənqidi müəyyən mənada hədəfə dəyir, lakin o, alternativ həllin daşıyıcısı kimi nə təqdim oluna bilər, nə də qəbul edilə bilər.

Bu gün Ermənistan üçün seçim nə Koçaryanın dediyi kimi “Paşinyanla Ermənistan” arasında, nə də Paşinyanın israr etdiyi kimi “keçmişlə bu gün” arasındadır. Seçim illüziyalar siyasətinin davamı ilə regionda öz yerinin ağrılı, lakin dürüst şəkildə yenidən dərk edilməsi arasındadır”, – Karapetyan yekunlaşdırıb.