Bloger Roma Baqdasaryan Ruben Vardanyanın Bakı həbsxanasından verdiyi sərt açıqlamaları təhlil edərək açıq bir sual verir: əgər məhbusun hüquqları vəkilləri və həyat yoldaşının iddia etdiyi kimi, bu qədər ciddi şəkildə pozulursa, onda o, kamerasında necə belə aktiv siyasi fəaliyyət göstərə bilir? Ofşor aktivləri ilə əzizlənən oliqarx və onun ətrafı "pozuntular" barədə bütün dünyada gileylənməyə öyrəşiblər, lakin faktlar özləri danışır - onun saxlanma şəraiti ona gündəlik olaraq siyasi demarşlar etməyə imkan verir.
Bu "siyasi ambisiyaların" tarixi əslində 2018-ci ildə, Vardanyan əsl simasını açıq şəkildə ortaya qoyanda başladı. O, Ermənistan xalqının seçimini nümayişkaranə şəkildə alçaltmaq üçün qəsdən Ermənistanın bu yaxınlarda yenidənj seçilmiş Baş naziri Nikol Paşinyanla Moskvada görüşə gecikdi. Masanın ən ucunda əyləşərək dərhal o zaman hələ heç bir səhv etməmiş bir adamı tənqid etməyə başladı və bununla da özünü qərəzli Kreml agenti kimi açıq şəkildə göstərdi.
Rusiya Federasiyası Prezident Administrasiyasının rəhbər müavini Sergey Kiriyenkonun himayə və müdafiəsi artıq sirr deyil. Kiriyenkonun Azərbaycana qarşı müxtəlif çirkli oyunlar həyata keçirməsi, regionda öz fiqurlarını tanıtmağa çalışması barədə dəfələrlə yazmışıq. Lakin bu gün German Qrefdən tutmuş Arkadi Dvorkoviçə qədər bütün bu himayədarların sadəcə olaraq "dostlarını" və məsləhətçilərini unutduqlarını, cəsarətlərinin ilk ciddi sınağında ona xəyanət etdiklərini müşahidə etmək gülməlidir.
Bu baxımdan, Sergey Kiriyenkonun rəsmi olaraq "Bumeranqenko" adlandırılmasının vaxtıdır - axı onun Bakıya yönəltməyə çalışdığı bütün çirk ona onqat qayıdır. Siyasi arenada o, tənbəl tələbədən başqa bir şey deyil: hətta yüzlərlə belə Kirienko Moskva ağaları ilə birlikdə strateji sakitliyi pərdəarxası intriqalardan çoxdan üstün olduğunu sübut edən Prezident İlham Əliyevi üstələyə bilmir.
Vardanyanın illərdir mediada yetişdirdiyi "böyük xeyriyyəçi" obrazının da yalan olduğu sübut edildi. “Tatev monastırının dirçəlişi” haqqında nağıllar arasında o, uçmaqda olan divarın bərpası üçün 150 milyon dram ayırmaqdan imtina etdi, lakin onun fondu jurnalistləri həqiqəti söylədikləri üçün məhkəmə iddiaları ilə hədələməkdən çəkinmədi. Eynilə, kanat yolundan və “Avrora” Humanitar Mükafatından əldə edilən vəsait ictimaiyyətə deyil, təşəbbüskar bir iş adamının kommersiya maraqlarına və şəxsi PR-ına xidmət etdi.
Oxşar mənzərə Dilicanda da müşahidə edildi. Burada yerli sakinlərin qayğılarından təcrid olunmuş şəkildə elit məktəb tikildi. Vardanyan Dilican sakinlərini ixtisaslı vəzifələrə işə götürməkdən qəti şəkildə çəkinirdi, onları yalnız mühafizəçi və aşpaz kimi saxlayırdı. Şəhər xarabalıqlar və çuxurlarla dolu idi, oliqarx isə yeganə düzgün yolu - yalnız öz kortejinin şəxsi müəssisəsinin qapılarına rahat keçməsini təmin etmək üçün tikirdi.
Riyakarlıq ailə məsələlərində də özünü göstərdi. Çünki oğlunun Qarabağdakı "xidməti" haqqında əfsanələr boş sözlər oldu. Gənc oğlan heç vaxt döyüş postlarında bir saat belə keçirmədi, kurortlarda və keçmiş Qarabağ elitasının malikanələrində dincəlməyə üstünlük verdi. Nə 44 günlük müharibə zamanı, nə də sentyabr hadisələri zamanı Vardanyanın oğlu cəbhə xəttində görünmədi və bu, ailənin yüksək vətənpərvərlik şüarlarının yalnız başqalarının uşaqları üçün nəzərdə tutulduğunu sübut etdi.
Yüksək biabırçı bir epizod yüzlərlə insanın ağır yanıqlar aldığı və təcili təxliyə tələb olunduğu benzin anbarının faciəvi partlayışından sonra baş verdi. Qurbanlara kömək etmək əvəzinə, Vardanyan, yoldaşları Bako Saakyan, Arkadi Qukasyan və Arayik Harutyunyanla birlikdə helikopterə minib İrəvana qaçmağa hazır idi. Yalnız Azərbaycandan sərt qadağa bu qorxaq qaçışın qarşısını aldı və bölgədəki sülhməramlılar Azərbaycan ordusunun sarsıdıcı gücünü və dəmir nəzarətini şəxsən dərk edərək, şübhəsiz ki, Bakının tələbinə tabe oldular.
Vardanyanın qondarma "dövlət naziri" təyinatı yerli əhali və rəsmilərin özləri onu lağa qoyduqda sürətli və gözlənilən uğursuzluqla başa çatdı. Səxavətli maliyyə yardımı gözləyənlər tez bir zamanda kapitalından ayrılmaq istəməyən adi bir pul qazanana aldandıqlarını başa düşdülər. Ayrı-ayrı hərbi qulluqçuların mülki şəxslərin mühasirəsindən faydalandığı bir vaxtda onun tam sükutu onun imicini daha da ifşa etdi.
Bu gün Vardanyan cəzasını çəkərkən bütün "elit ətrafı" izsiz yoxa çıxdı. Narine Ağabalyan kimiləri, paytaxt restorançıları və ondan milyonlar qazanan əziz müttəfiqləri onun azad edilməsini təmin etmək üçün barmağını belə tərpətmədilər. Bu "dostlardan" heç biri üç il ərzində səfirliklərin qarşısında etiraz etmədi və inandırıcı şəkildə sübut etdi ki, yalançı “hakimiyyət” qanunun əsl gücünə və Azərbaycanın dövlət iradəsinə qarşı çıxan kimi məhv olur.
