Müğənni Rəqsanə İsmayılova barəsindəki həbs qətimkan tədbirinin ev dustaqlığı ilə əvəz edilməsindən sonra onun televiziya proqramlarına qatılması müzakirələrə səbəb olub. Bəziləri bunu məhdudiyyətlərin pozulması kimi qiymətləndirir, digərləri isə qanunvericiliyin efir çıxışlarını birbaşa qadağan etmədiyini vurğulayır.

Ev dustaqlığı altında olan şəxs üçün bu cür ictimai fəaliyyət qanunla qadağandır?

Globalinfo.az-a danışan vəkil Asim Abbasov deyib ki, Cinayət Prosessual Məcəlləsinin (CMP) 163.1-ci maddəsinə görə, ev dustaqlığı təqsirləndirilən şəxsin həbs olunmadan, amma müəyyən azadlıqlarının məhkəmə qərarı ilə məhdudlaşdırılması deməkdir:

“Yəni bu tədbir insanı tam təcrid etmir, sadəcə azadlığını müəyyən çərçivədə məhdudlaşdırır. Barəsində ev dustaqlığı qətimkan tədbiri seçilən şəxsin üzərinə məhkəmə müəyyən vəzifələr qoyur. CPM-nin 163.3-cü maddəsinə əsasən, şəxsin vəzifələri bunlardır:

Yaşayış yerini tamamilə və ya günün müəyyən vaxtlarında tərk etməmək;

Elektron nəzarət vasitəsini gəzdirmək və həmin vasitənin işlək vəziyyətdə saxlanılması üçün ona xidmət etmək;

Məhkəmənin müəyyən etdiyi ərazi hüdudlarını tərk etməmək;

Məhkəmənin müvafiq qərarı olmadan yaşayış yerini dəyişməmək.

Bunlar imperativ tələblərdir. Həmçinin CPM-nin 163.3-1-ci maddəsinə əsasən, təqsirləndirilən şəxsin üzərinə əlavə vəzifələr də qoyula bilər. Məsələn, kütləvi və digər tədbirlər təşkil etməmək və ya belə tədbirlərə qatılmamaq, məhkəmənin müəyyən etdiyi ərazi hüdudları daxilində müəyyən yerlərə getməmək, alkoqolizmdən, narkomaniyadan, toksikomaniyadan və ya zöhrəvi xəstəliklərdən müalicə kursu keçmək, müəyyən şəxslərlə ünsiyyətdə olmamaq, təqsirləndirilən şəxsin lazımi davranışını və cəmiyyətdən qismən təcrid olunmasını təmin edən digər vəzifələr bu sırada yer alır”.

Vəkil bildirib ki, sadalananlara əsasən, müğənninin proqramlara, efirlərə çıxmasına məhkəmə hər hansı bir qadağa qoymayıb:

“Əgər məhkəmə qərarında efirlərə, proqramlara çıxmasına hər hansı bir qadağa məyyən edilməyibsə, Rəqsanə İsmayılovaya bu yöndə hər hansı bir məhdudiyyət ola bilməz. Təqsirsizlik prezumpsiyasına əsasən, onun barəsində məhkəmənin qanuni qüvvəyə minmiş hökmü yoxdursa, təqsirsiz sayılır”.