Türkiyənin məşhur aktyoru Çağatay Ulusoy Bodrumda 3 milyon dəyərində yeni yay evi alıb. Bu xəbər region mediasında geniş müzakirə olunur. Amma eyni zamanda bizdə fərqli bir reallıq var.

Azərbaycan aktyorlarının bir çoxu səhnədən çəkildikdən sonra, yaxud sənət fəaliyyətindən kənar qaldıqda, küçədə corab və xırdavat satmağa qədər məcbur olur. Bu kəskin müqayisə bir sual doğurur. Niyə bizdə sənət adamı dəyərsiz qalır, qonşuda isə milyonluq mülklər sahibi olur?

Türkiyə modelinin uğuru

Türkiyədə kino və serial sənayesi artıq qlobal brendə çevrilib. Seriallar 150-dən çox ölkəyə satılır, böyük gəlir gətirir. Aktyorlar həm yüksək qonorar, həm də reklam müqavilələri ilə böyük gəlir əldə edirlər. Sənət sənaye kimi qurulub və hər kəs öz payını götürür.

Çağatay Ulusoy və digər məşhurların milyonlarla qazanması bu mexanizmin nəticəsidir.

Azərbaycan reallığı

Bizdə isə vəziyyət tam fərqlidir. Kino və serial sənayesi zəif inkişaf edib, kommersiya gətirmir. Dövlət sifarişləri məhdud və sistemsizdir. Özəl sektor kino və teatrı gəlirli sahə kimi görmür. Aktyorların çoxu aylıq maaşla dolanır, əlavə gəlir imkanları yoxdur. Bütün bunların nəticəsidir ki, səhnədə tanınan aktyor, küçədə corab satmaq məcburiyyətində qalır.

Əslində məsələ təkcə maliyyə ilə bağlı deyil. Bu, həm də sənətə, mədəniyyətə və sənətkara verilən dəyərin göstəricisidir. Cəmiyyət sənətkarı sevir, amma onun sosial rifahı üçün mexanizm yoxdur. Teatrda illərlə xidmət etmiş aktyor sonradan sosial təminatsız qalır.

Çağatay Ulusoy Bodrumda milyonluq villa alarkən, bizim aktyorun corab satmaq məcburiyyətində qalması yalnız fərdi həyat hekayəsi deyil, mədəniyyət siyasətinin güzgüsüdür. Sənətkara dəyər verilmədiyi halda, nə teatr inkişaf edəcək, nə də kino sənayesi.

Leyla Mirzə, Bizimyol.info