Azərbaycanda toy sadəcə ailə qurmaq mərasimi deyil, çox vaxt nümayiş, status yarışı və “kim daha çox xərclədi?” sualına cavab kimi qəbul olunur. Masaların bolluğu, dekorasiyanın dəbdəbəsi və ən əsası bahalı müğənnilərin səhnəyə çıxarılması artıq toyların “prestij simvoluna” çevrilib.

Ən azı 30-40 min manat qonorar alan müğənni bir-iki saatlıq oxuyub gedir. Gəlinlə bəy isə borca girir, ailələr illərlə kredit ödəyir. Əslində isə toyun sabahı hər şey unudulur. Qonşu, qohum “filan müğənni gəldi” deyə bir-iki gün danışır, sonra həyat öz axarına qayıdır.

Əlbəttə, musiqi toyun ruhudur. Amma bunun üçün mütləq on minlərlə manatlıq məşhur lazım deyil. Çox vaxt el arasında tanınmayan, amma səsi, ifası ürəklərə toxunan sənətkarlar da var. Onların qiyməti qat-qat aşağı, amma yaratdığı ab-hava bəzən bahalı “ulduzlardan” daha səmimi olur.

Toyu olan tərəf düşünməlidir ki, biz həyatımızın yeni başlanğıcına borclamı qədəm qoyuruq, yoxsa xoşbəxtliyə? Çünki müğənni çıxıb gedir, borc isə qalır.

Toyu gözəl edən şey müğənninin qiyməti deyil, ailənin sevgisi, yaxınların səmimiyyəti və həmin günün yadigar olan xatirələridir. Xalqımızda bir deyim var: “El toyunda musiqiçidən çox dua lazımdır”.

Müğənniyə verilən on minlərlə manat əslində yeni ailənin evinə, təhsilinə, sabahına sərf oluna bilər. Bəlkə də həmin pul gələcəkdə ailəni dağılmaqdan, borcun altında əzilməkdən xilas edəcək.

Leyla Mirzə, Bizimyol.info