"Qarabağ"ın Tofiq Bəhramov adına Respublika Stadionunda Hollandiya "Twente"si qarşısında sarsıdıcı məğlubiyyəti son illərdə Azərbaycan klub futbolunun ən ağrılı epizodlarından biri oldu. Matç qonaqların xeyrinə 4-1 hesabı ilə başa çatdı və "Köhlən atlar" ümumi hesabda 2-4 hesabı ilə uduzaraq Konfrans Liqasının əsas mərhələsinə yüksəlmək şansından məhrum oldular.

Bu məğlubiyyəti xüsusilə ağrılı edən oyunun ssenarisidir. İlk oyunda 1-0 hesabı ilə qalib gəldikdən sonra "Qarabağ" əhəmiyyətli üstünlük qazandı. Bakıda Qurban Qurbanovun komandası uzun müddət öz taleyinə nəzarəti saxladı və 59-cu dəqiqədə Kadi ev sahiblərinin mövqeyini daha da gücləndirdi. Lakin məhz ondan sonra matç fəlakətə doğru getməyə başladı.

"Qarabağ"ın ən böyük faciəsi odur ki, onlar matçı əvvəldən uduzmadılar. Əksinə, iki matç ərzində dəfələrlə özlərini daha əlverişli vəziyyətdə tapdılar. İlk oyunda qələbə, ev oyunu, ev dəstəyi və ikinci oyunda üstünlük irəliləmək üçün şərait yaratdı. Lakin yüksək səviyyəli futbol yalnız üstünlük qazanmaq bacarığından daha çox şey tələb edir. Onu idarə etmək də eyni dərəcədə vacibdir. "Qarabağ"ın həlledici anda çatışmayan cəhəti də məhz bu idi.

İlk hissə gərgin və nisbətən bərabər mübarizə şəraitində keçdi. "Qarabağ" mütəşəkkil oynadı və rəqiblərinin vəziyyəti tez bir zamanda dəyişməsinə imkan vermədi. Fasilədən sonra vəziyyət ev sahibləri üçün daha əlverişli görünürdü.

Kadinin 59-cu dəqiqədə vurduğu qol "Qarabağ"ı növbəti mərhələyə yüksəlməyə bir addım yaxınlaşdırdı. Lakin Azərbaycan klubu üstünlüyünü maksimum dərəcədə artırmaq və rəqiblərini risk etməyə məcbur etmək əvəzinə, oyunun strukturunu tamamilə dəyişdirə və lazım olduqda tempi yavaşlada bilmədi.

" Twente" təzyiqi tədricən artırdı. 79-cu dəqiqədə Marko Pjaca hesabı bərabərləşdirdi və əlavə vaxtda Maks Bruns Hollandiya komandasının ikinci qolunu vurdu. Məhz bu qol nəhayət hesabı dəyişdirərək əlavə vaxta apardı.

“Qarabağ” üçün bu, psixoloji dönüş nöqtəsi idi. Son dəqiqələrdə rahat vəziyyətdə olan komanda oyuna demək olar ki, yenidən başlamaq məcburiyyətində qaldı. Əlavə vaxt artıq dəyişdirilmiş ssenarinin davamı idi. 94-cü dəqiqədə Vout Veqhorst “Twente”yə üstünlük qazandırdı, 106-cı dəqiqədə isə Marko Yankoviç ikinci sarı vərəqə aldı və “Qarabağ”ı on nəfərlə qoydu. 114-cü dəqiqədə Yunes Taha nəhayət qələbəni təmin edən qolu vurdu. Son 1-4 hesablı məğlubiyyət sadəcə sarsıdıcı məğlubiyyət deyil, daha çox şey idi. Bu, komandanın dəyişdirilmiş ssenariyə uyğunlaşmadığı təqdirdə matçın nəzarətini nə qədər tez itirə biləcəyini göstərdi.

Bu matçdan sonra əsas sual “Twente”nin daha güclü komanda olub-olmaması deyil. Avropa futbolunda daha güclü heyətə və ya resurslara malik rəqiblər həmişə irəliləmir. Sual budur: üstünlüyə malik olan “Qarabağ” niyə üstünlüyü qoruya bilmədi?

Cavab, ehtimal ki, bir neçə sahədədir. İlk növbədə, bu, psixoloji dayanıqlılıq məsələsidir. " Twente"nin ilk qolundan sonra ev sahibləri tədricən özünəinamlarını itirməyə başladılar. Belə matçlarda bir həlledici an hər şeyi dəyişə bilər: bir komanda emosional cəhətdən güclənir, digəri isə vəziyyəti tez bir zamanda dəyişdirmək üçün təzyiq altında olur.

Paradoks ondadır ki, "Qarabağ"ı təcrübəsiz komanda adlandırmaq çətindir. Klubun illərlə Avropa yarışları, güclü rəqiblərə qarşı onlarla oyun nəticəsinin ciddi təzyiq altında həll olunduğu vəziyyətlər var. Buna görə də komandanın dönüş nöqtəsindən sonra nə qədər tez sakitliyini itirməsi təəccüblü idi. Bu, təcrübənin olmamasını deyil, əksinə, bu təcrübədən kritik anda dəqiq istifadə etmək bacarığını göstərir.

Taktiki komponent də az vacib deyildi. Kadinin qolundan sonra məşqçilər heyətinə yalnız hesabı qorumaqla yanaşı, oyunun xarakterini dəyişdirmək də tapşırıldı. Belə vəziyyətlərdə tempi idarə etmək, topa nəzarət etmək, fasilələrdən ağıllı istifadə etmək və rəqibin boşluğunu aradan qaldırmaq bacarığı xüsusilə vacibdir.

Digər tərəfdən, " Twente" öz ritmini tətbiq etməyi bacardı. Matç irəlilədikcə Hollandiya komandası getdikcə daha inamlı və gərgin oldu. Bu üstünlük, xüsusən də əlavə vaxtda nəzərə çarpdı.

Məşqçilər heyətinin rolu da xüsusi diqqətə layiqdir. Qurban Qurbanov Azərbaycan klub futbolu tarixində ən uğurlu məşqçi olaraq qalır və onun "Qarabağ"dakı nailiyyətləri göz önündədir. Lakin məhz məşqçinin yüksək statusu yüksək tələbləri qaçılmaz edir.

Komanda Kadinin qolundan sonra niyə oyununu yenidən qura bilmədi? Niyə rəqibin emosional dalğasını dayandıra bilmədi? Niyə "Qarabağ" əsas oyunun son dəqiqələrində özünü bu qədər boş buraxdı? Bu suallar günahı başqasına vermək üçün deyil. Növbəti oyundan əvvəl hansı dəyişikliklərin lazım olduğunu anlamaq üçün vacibdir.

“Qarabağ”ın Avropa kampaniyasını, futbol mühitindəki fərqi görməzdən gəlmək olmaz. Hollandiya klubları daha rəqabətli bir sistemdədir, müntəzəm olaraq yüksək daxili templə oynayır və Avropa oyunçu bazarına daha geniş çıxış imkanına malikdirlər. Lakin bu, tam bir bəhanə ola bilməz. "Qarabağ" üçün bu cür rəqiblərə qarşı matçlar bütün klub sisteminin keyfiyyətini sınayır - oyunçuların hazırlığından tutmuş məşqçilər heyətinin matç zamanı dəyişikliklərə reaksiya vermək qabiliyyətinə qədər.

Bakıda Azərbaycan klubu təşkilatçılıq, intizam və matç idarəçiliyi vasitəsilə resurslardakı fərqi kompensasiya etmək şansına sahib idi. Həlledici anda bunu edə bilmədilər. Avropa futbolunun tarixi ilk oyundan sonra üstünlüyün xəyal olduğunu sübut edən nümunələrlə doludur. 2018-ci ildə "Roma" üzərində evdə 4-1 hesablı qələbədən sonra "Barselona" cavab oyununda 3-0 hesabı ilə uduzdu və Çempionlar Liqasından kənarlaşdırıldı. Bir il sonra Kataloniya komandası özü də "Liverpul"un məşhur geri dönüşünün qurbanı oldu, evdə 3-0 hesablı qələbədən sonra 4-0 hesabı ilə uduzdu. Bu nümunələr bizə sadə bir həqiqəti xatırladır: üstünlük sadəcə qazanılmamalıdır, bundan ağıllı şəkildə istifadə edilməlidir.

"Qarabağ" üçün yarışdan kənarlaşma təkcə idman məyusluğu deyil, həm də potensial gəlir itkisi deməkdir. Avropa yarışlarının əsas mərhələsində iştirak etmək UEFA mükafat pulu, əlavə oyunlar, televiziya yayımları, kommersiya fəaliyyəti və klubun oyunçular üçün cəlbediciliyini artırmaq imkanı deməkdir.

Lakin "Qarabağ" üçün Avropa yarışlarının əhəmiyyəti tək bir mövsümdən daha genişdir. Avropa yarışları klubun inkişaf modelinin bir hissəsidir. Onlar klubun beynəlxalq tanınmasını qorumağa, heyətinin keyfiyyətini artırmağa və daha güclü futbol məktəblərinə qarşı imkanlarını müntəzəm olaraq sınamağa imkan verir. Buna görə də, Avropa yarışlarının əsas mərhələsinin olmaması təkcə mövcud büdcəyə deyil, həm də klubun uzunmüddətli idman trayektoriyasına təsir göstərə bilər.

Eyni zamanda, Azərbaycan futboluna yalnız "Qarabağ" prizmasından baxmaq düzgün olmazdı. Son illərdə digər Azərbaycan klubları, xüsusən də öz beynəlxalq təcrübəsini toplamış "Sabah" Avropa yarışlarında getdikcə daha çox diqqət çəkir. Bir neçə rəqabətli komandanın meydana çıxması milli futbolun davamlı inkişafı üçün ilkin şərtdir. Lakin "Qarabağ"ın rolu unikal olaraq qalır. Geniş Avropa təcrübəsi, iştirak ardıcıllığı və güclü Avropa rəqiblərinə qarşı oynanılan oyunların sayı baxımından Ağdam klubu digər Azərbaycan təmsilçiləri üçün əsas meyar olaraq qalır. Buna görə də, onun uğursuzluqları qaçılmaz olaraq tək bir klubun məğlubiyyətindən daha geniş təsirə malikdir. Onlar bütün sistemin vəziyyəti barədə düşünmək üçün bir səbəbə çevrilir.

Azərbaycan futbolunun məqsədi bir lideri digəri ilə əvəz etmək deyil, seçmə mərhələlərə müntəzəm olaraq vəsiqə qazana bilən sabit bir klub qrupu yaratmaq olmalıdır. "Qarabağ", "Sabah" və digər iddialı komandalar fərdi uğurlu mövsümləri Avropa futbolunda daimi varlığa çevirməlidirlər. Yalnız bundan sonra Avropa nəticələri bir konkret klubdan və ya bir uğurlu mövsümdən asılı olmayacaq.

"Qarabağ"ın özü üçün " Twente"yə məğlubiyyət ciddi təhlil mövzusu olmalıdır. İlk oyunda qalib gələn və cavab oyununda liderliyi ələ keçirən bir komandanın niyə liderliyini qoruya bilmədiyini anlamaq vacibdir. Rəqibin vacib qolundan sonra oyuna nəzarət niyə itirdi? Əlavə vaxt niyə bu qədər ağrılı oldu?

Marko Yankoviçin meydandan qovulması, buraxılan qollar və üstünlüyün itirilməsi tək bir böyük məğlubiyyətdə baş verən təcrid olunmuş hadisələr idi. Lakin bunlar daha dərin suallar doğurur - psixoloji dayanıqlıq, taktiki çeviklik və həlledici matçları idarə etmək bacarığı ilə bağlı.

"Qarabağ" artıq Avropada qalib gəlməyə qadir olduğunu sübut edib. İndi klub başqa bir çətinliklə üzləşir: təzyiq pik həddə çatanda qələbə seriyasını qorumağı öyrənmək. Bakıda "Qarabağ" sadəcə "Twente"yə uduzmadı. Nəticə artıq əllərində ikən öz üstünlüklərini idarə edə bilməmələri üzündən uduzdular...

Müəllif: Zaur Nurməmmədov