Erkin Qədirli mənə Qriqoriy Yavlinskini xatırladır. Hər iki siyasətçi həm hakimiyyətə, həm də radikal müxalifətə münasibətdə daha çox “orta yol” və institusional islahatlar xəttini təmsil edir. Onlar siyasi dəyişikliklərin inqilabi deyil, hüquqi və institusional mexanizmlər vasitəsilə həyata keçirilməsinin tərəfdarı kimi tanınırlar. Bu baxımdan hər ikisi “sistemdaxili islahatçı” liberal siyasətçi obrazına yaxındır. Yavlinski Rusiyada siyasi və iqtisadi islahatların mövcud institutlar çərçivəsində aparılmasını müdafiə edir. Erkin Qədirli də Azərbaycanda hüquqi dövlət quruculuğu, qanunun aliliyi və konstitusion dəyişikliklər vasitəsilə inkişafın mümkün olduğunu vurğulayır. Hər ikisi inqilabi dəyişikliklərdən daha çox hüquqi reformaları önə çəkir. Onların digər mühüm oxşarlığı populizmə münasibətdə özünü göstərir. Həm Yavlinski, həm də Qədirli emosional və kütləvi şüarlardan çox, sistemli və mərhələli islahatların tərəfdarıdırlar. Yavlinskinin siyasi baxışlarında iqtisadi və siyasi liberalizm, güclü dövlət institutları əsas yer tutur. Erkin Qədirli isə hüquq dövləti, konstitusionalizm və hüquqi modernləşmə ideyalarını ön plana çəkir. Bu səbəbdən hər ikisi daha çox intellektual-liberal siyasətçi kimi xarakterizə olunur. Bununla yanaşı, aralarında mühüm fərqlər də var. Yavlinski klassik Qərb liberalizminə, xüsusilə liberal iqtisadi modelə daha yaxın mövqe nümayiş etdirir. Erkin Qədirlinin yanaşması isə daha çox hüquqşünas baxışına əsaslanan praqmatik siyasi mövqe kimi görünür. Hər iki siyasətçi radikal müxalifət modelindən fərqli olaraq, sistem daxilində dəyişikliklərə üstünlük verən, hüquqi və institusional islahatları önə çıxaran, intellektual-liberal siyasi xəttin nümayəndələri hesab oluna bilərlər.

Müəllif: Azər Rəşidoğlu - "DİA-AZ"