Azərbaycanın ən çox şikayət edilən sahələrindən biri səhiyyədir. Vətəndaşların böyük əksəriyyəti xəstəxanaya düşəndə ilk gördüyü mənzərə “müalicə otağı” yox, sonsuz növbələrdir. Bəzən saatlarla, bəzən günlərlə gözləmək lazım gəlir. Bəs niyə belədir?

İlk problem: Kadr çatışmazlığı

Həkimlərin sayı pasiyentlərin sayına uyğun deyil. Xüsusən də dövlət xəstəxanalarında bir həkimə düşən xəstə sayı çox yüksəkdir. Gündə onlarla pasiyenti qəbul edən həkim həm yorulur, həm də hər kəsə vaxt ayıra bilmir. Nəticədə uzun növbələr yaranır.

İkinci problem: Qeydiyyat və sistemsizlik

Xəstəxanaların çoxunda onlayn qeydiyyat sistemi ya işləmir, ya da sadəcə formal xarakter daşıyır. Əksər insanlar səhər tezdən növbə tutmaq üçün xəstəxananın qarşısına toplaşır. “Kağız növbə siyahısı”, “qapının ağzında ad yazdırmaq” hələ də davam edən köhnə üsullardır.

Üçüncü problem: Şəffaflıq və “tanışlıq” məsələsi

Çox vaxt pasiyentlər öz növbəsini gözləyəndə başqalarının “tanışlıqla” içəri keçdiyini görürlər. Bu isə həm narazılıq yaradır, həm də inamı sarsıdır. Nəticədə “kim daha tez qəbul olundu” mövzusu insanlar arasında müzakirə doğurur.

Sadə bir analiz üçün bəzən xəstəxanada 3–4 saat gözləmək lazım gəlir. Ciddi xəstəliklə üzləşən insan isə bu müddəti fiziki və psixoloji cəhətdən daha ağır keçir. Xüsusən yaşlılar, uşaqlı analar, təcili yardıma ehtiyacı olan xəstələr üçün bu növbələr əsl əzaba çevrilir.

Xəstəxanalar insanların sağlamlıq üçün ümid yeri olmalıdır, əsəb yeri yox. Bitməyən növbələr təkcə vaxt itkisi deyil, həm də insanların narazılığına, psixoloji yorğunluğuna səbəb olur. Əgər sistemli islahatlar aparılmasa, həkim qəbuluna düşmək özü ayrıca bir “xəstəlik” olaraq qalacaq.

Bizimyol.info