Ötən həftənin siyasi hadisələri içərisindıə diqqətçəkənlərdən biri hakim Yeni Azərbaycan Partiyasının rəhbərliyinin partiyanın Milli Məclisdəki deputat korpusu ilə xüsusi toplantı keçirməsi oldu. Son zamanlar baş verən siyasi canlanmanın, hakimiyyət üzərinə daxildən və xaricdən həmlələrin artdığı bir vaxtda hakim partiyanın 70-ə yaxın deputatının 5-6 nəfəri çıxmaqla, passivlik nümayiş etdirməsi tənqid olunmaqdaydı.
YAP rəhbərliyinin deputatları toplaması və onlara aktivləşmək, seçicilərlə sıx işləmək kimi tapşırıqlar verməsi iqtidarın da öz deputatlarının çoxusundan razı olmadığının göstəricisi kimi şərh edilir. Eyni zamanda, siyasi şərhçilərin qənaətincə iqtidar indiyə qədər “ortada yeyib qıraqda gəzən” deputatlarını da işlətmək, onları da “çiyinlərinini yükün altına verməyə” sövq etmək qərarındadır. Keçirilən görüş də bu məqsədə xidmət edir.
Deputatların və məmurların hərə öz sahəsində aktivləşməsinin vacibliyini vaxtaşırı gündəmə gətirən və təkliflərlə çıxış edən millət vəkili Zahid Oruc bu barədə “Yeni Müsavat”a açıqlamasında dedi ki, siyasi sistemi təşkil edən hər kəsin, qüvvələrin, həmçinin Məclis üzvlərinin, hökumət strukturlarının üzərinə böyük iş düşür: “Ölkə rəhbrinin apardığı syasətin mahiyyətini vətəndaşlara izah etmək, onu müdafiə eləmək eləcə də polemika şəraitində onunla razılaşmayanlarla işləyib onlara da mahiyyəti çatdırmaq işi güclıəndirilməlidir. Bu təqdir olunacaq bir hadisədir. Xalq hansısa bir islahatlar prosesi, hansısa bir proqramının reallaşmasında iştiralk edəcəyi halda bu proqramlar təsirli olur və nəticə verir. Əks halda onu millətdən kənarda gerçəkləşdirə bilməzsən. Bu istiqamətdə məsuliyyət hakimiyyət partiyasının üzərində daha artıq dərəcədə olur və hakim partiyadan bu işdə daha artıq daha çox gözləntilər olur. Çünki iqtidarı onlar təşkil edir, əsas qərarlar məhz onların hökumətindən verilir. Bu gün keçmiş postsovet məkanı və Şərqi Avropa dövlətləri sırasında İlham Əliyev qədər güclü lider, ideoloji siyasi məkana ən yaxşı ideyaları çıxaran, regional təhlükəsizlik arxitekturasını quran, transmilli layihələr gerçəklləşdirən lider demək olar ki yoxdur və yaxud da çox azdır. Belə bir çərçivədə o qüvvələrin üzərinə 1990-cı illərdən fərqli olaraq daha ağır və daha çətin vəzifələr qoyulmur. Lakin biz xatırlaya bilirik ki, Heydər Əliyevin dövründə bəzən hər bir bölgədə qeyri-sabitliyə qarşı bir tərəfdən dirəniş göstərmək tələb olunurdu, bəzən lokal ərazilərdə toqquşmalar, hətta silahlı dəstələrlə əlbəyaxa savaşa çıxmaq gərək olurdu. İndi bütün bunlar ortada yoxdur. İndi daha sabit bir məkanda intellektual, siyasi, ədəbi publisistik elmi mübarizələr tələb olunur. Komandadan, o cümlədən hakim partiyanın deputatlıarından tələb olunan budur.
Bütün bu məsələlər zəruri edir ki, komandanın hər bir üzvü öz sahəsində üzərinə düşən vəzifəni yerinə yetirsin. Şəhid ailələri ilə bağlı dövlət başçısının bu qədər mühüm xarakter daşıyan fərmanı verilmişdi. Bu işin istər virtual məkanda, istərsə də cəmiyyətdə, televiziyalarda, mediada yaxşı təqdimatı istənilirdi. Elə bir şəkildəki bu bir tərəfdən keçmişdə mübarizə aparan insanlara dəyər vermək anlamına gəlsin, eyni zamanda, ölkənin ərazi bütövlüyü uğrunda mübarizəyə insanları ruhlandırsın. Amma nə baş verdi? Kiçik bir narazı insanlar haqlı olaraq öz etirazlarını dilə gətirdilər və müxtəlif hökumət orqanları qarşısında tələblərini irəli sürdülər. Amma həmin hökumət orqanlarında sanki onların səsi eşidilməz oldu. Yalnız yenə də ölkə başçısının hər zamankı mənəvi siyasi böyüklüyü nümayiş olundu və şəhid ailələri ilə Prezident Administrasiyasında keçirilən görüş sübut elədi ki, bu dövlət və bu torpaq uğrunda mübarizə aparanlar dövlətin məhəng daşlarıdırlar və Prezident onlara qurduqları o dövlət binasında da yer verir, dəyər verir. Bax bu kimi məsələlərin mahiyyətini insanlara çatdırmaq həm də hakim partiyanın deputatlarının, üzvlərinin işidir. İnformasiya məkanında, sosial şəbəkələrdə daha çox narazıların mövqeyini işıqlandırmaq istiqamətində işlər var. Bunun fəsadlar törətdiyini görməkdəyik. Əgər sən buna intellektual qarşılıq vermirsənsə, dayandığın cinahın mövqelərinin zəifləməsi baş verir”.
Deputatın sözlərinə görə, mübarizə fəlsəfəsi hamıdan onu tələb edir ki, bu gün istər mandat daşıyıcıları, istər digər sahələrdə olanlar dərk eləsinlər ki, arxayınlıq, “bunu başqaları edəcəkdir, mən bir qədər kənarda qalım” fəlsəfi nəzəriyyəsi ilə hərəkət etmək olmaz: “Hərə dayandığı nöqtədə dövlət ideallarına xidmət etsin, bu kifayətdir. Baxın, yüz il bundan əvvəlin cümhuriyyət quruculuları barmaqla sayıla biləcək qədər adamlar idi, amma onların nə qədər böyük mirası qalıb. İndikindən qat-qat kasıb idilər, bu qədər kommunikasiya vasitələri yox idi, ev villa, şərait, ən yaxşı marka maşınları mövcud deyildi, lakin onlar mümkün olanından da artığını dövlət və xalq üçün edirdilər. Bu gün Azərbaycanın prezidenti də dövlət və xalq üçün bütün gücü ilə çalışır. Prezident ortaya nümunə qoyur. Hər kəsin də üzərinə bütün gücü ilə çalışmaq düşür. Yüz il bundan qabakı ilə müqayisədə fəaliyyət üçün daha yaxşı imkanlar varsa nədən bunlar hər bir millət vəkilinin, məmurun işində özünü göstərməməlidir?! Söhbət gündəlik Milli Məclis məkanında düyməni basıb çıxış etməkdən, qanun layihəsi işləyib hazırlayıb gətirməkdən getmir. Fəaliyyətin bundan başqa çox rəngarəng formaları var. Hesab edirəm ki, millət vəkillərinin sırasında əhali ilə aktiv işləyən, onların problemlərini həll eləyənləri də az deyil. Amma bu hamını əhatə etməli və götürülən işlər o qədər sistemli xarakter daşımalıdır ki, hər kəs razı qalsın. Ağıllı sağlam ideyalar meydanda görünməyəndə mütləq ekstremizm, talibançılıq təfəkkürü meydan sulayır. Biz bunu müxtəlif ölkələrin həyatında görmüşük. Azərbaycanda meydanı sağlam ideyalarla zənginləşdirmək hər bir deputatın, məmurun əsas vəzifələrindən biri olmalıdır. Hər birimizdən istənilən budur”.
